16
Eyl

Gül Bir Kere

Alnımdaki yazının zincirlerinden kurtulup adın
Yeniden başlamanın adına dönüşüyor birden
Hayatın bir yerinden parça parça kestiğim
Üzerinde öylece savrulup estiğim
Adı her geçtiğinde cümlelerce sustuğum umut
Yeniden ayağa kalkıyor birden
Yağmur kesiliyor
Kapılar gelişine gıcırdıyor
Bu ilktir korkuyorum ölümden
Ve bir tutam zülüf tarıyorum kirpiklerimle…
Tutamıyorum, düşüyor belden aşağı
Kızılsa,
Saçlarındır
Kırılsa
Kalbimdir en orta yerinden
Kıyılsa şimdi bir yüreği körpeye
Kapanır bütün kapılar aniden.
Açılır erenlerin elleri semaya
Gülüşün için bir duadır yükselir…

Kabul et
Gül bir kere
Firavunların tuzağındaki
Adınla cebelleşen kekemeliğimin uzağındaki
Musalar için gül
Denizleri yararcasına
Asalar için gül
Gönlümdeki gamlar
Tasalar için gül
Katlime ferman
Yasalar için gül
Bak, kırıldı işte gökteki son kuşun kanadı
Kanadı işte gözlerim
Hüznüm namusumdur düşürme gayrı yere
Benim de kapılarım kapandı, çaresiz
N’olur
Benim için de gül bir kere…

Cem Hayat – 16 Eylül 2015

...