16
Tem

Yalnızlık Yalnızca…

“Niteküm meste mey içmek hoş gelûr hûşyare su”


Gel ey saki yetiş senden medet
Gel şu tecritte şarabımı ‘dem’ et
Deme sakın yüreğin derd ile yırtılır
Adam dediğin ancak derdiyle tartılır

Evet
Doğrudur
Kötüdür dünya
Ve içimde yer ile gök yer değiştirinceye değin
İnleyecek olan bir sancım var
Doğrudur
Her gece kafamı duvarlara vurmak suretiyle gerçekleştirdiğim
Linç girişimlerim var
Doğrudur
Boğazımdaki yumruğa sebep gözyaşını gözden
Kendi kendimi içine hapsettiğim bu sözden
İlk günden beri sızlayıp duran canı cesetten
Kurtarmak isteğim var
Doğrudur
Gaybın suskunluğunu hançeremden söküp atacağım bir sustam
Ama benim de şol dünyada
“Yürek” demeyi öğrendiğim
Bir ustam var.
Yaşadığım, yaşamakta olduğum, yaşayacağım günlere sebep
Bir ustam…

Peki sende bu hasret denilen illetin
Öldürmeyeninden yok mudur Ya Rabbi?
Yok mudur şu yalnızlığıma uygulayacak bir ceza-i indirimin?

Öyle ki
Geçmiş günlerin girdabında boğulurken şayet
Mülhem olaydı bana kendimi bu odanın içine kapatacağım
Kendimi ölümden korumak namına
Binlerce kez ölümün içine kapatacağım
Kendimi kendimin içine kapatacağım mülhem olaydı bana şayet
İş işten geçmeden önce o gözler merhem olaydı
Meryem olaydı bana şayet
-Ben zaten çarmıhlara çekilmeye çoktan razıyım-
Ne bu yalnızlık bu kadar inletirdi beni
Ne de boynumun üzerinde bu kadar dolanırdı bu jilet

Yine de üzülmüyorum.
Saklı kalmış kadim bir ses buldu sonunda beni
Mukaddes bir kitap buldu
Her şey olması gerektiği gibi olurdu bu ilahi düzende
Ve artık her şey olması gerektiği gibi oldu
İçimde çürümeye yüz tutmuş cesedini
Kendiminkinin yanına gömüp çıkmak istiyorum
Sessizliğimi yonttuğum bu odadan
Ölsün diye haykırıyorum bu yalnızlığım artık
Neresinden ölecekse ölsün
Desem ki sen de benim susuz kaldığım bir çölsün
Desem ki şimdi
Avazı tâ toprak bellediğim köyden uzanıyor kulaklarıma
Evet!
Çalınıyor sonunda bu tecrit odasının kapısı
Bir ses beni bu yalnızlıktan kurtarmak için salınmış geliyor
Ses içimdeki sancının vekiline mahsustur.
Ses içimdeki sancının vekiline mahsustur.
Ses içimdeki sancının vekiline mahsustur.
Tüm saatler bile bu dem’e “oniki” diyorsa eğer
Bu saatten sonra ben yalnızlığa
Yalnızlık ise yalnızca Allah’a mahpustur.

Cem Hayat – 16 Temmuz 2015

...