Yazar Arşivi

0
6
Eki

Surların Alameti

Sur’dan düşen sese doğrulur
Vicdanımın eğdiği,
Haysiyetimin kırdığı belim
Yakamdan esirgemediğin elin
Baktığı her nesnenin cismine,
Kendisi olmayı emreden gözlerin
Hidayetidir eksikliğimin
Eksiklik dildedir
Dönmesi yetmiyorsa seni anlatmaya
Bu et parçasının hükmü kimdedir

*******

Sur da sensin üfleyen de
Vur an evvel kıyamet baltanı
Bağımdan derine
Rahmetine bağlandığım dünyanın
Hortumuna düşür kıyametin ateşini
Ocağım deli gönlümdür
Deli gönlüme düşür dört atlını
Kabul etmem Münker’i Nekir’i
Beni kör dahi etse ışığın
Mecbur etme dile gelen ağzın hükmüne
Sen baktığını bilensin
Bilmediğime bakmayı çok göreceksen eğer
Bir daha Üfle!
Bu can kıyamete değil hazır

Baran Tezdönen – 05/06 Ekim 2015

0
30
Eyl

Yad Ellere Secde

Ednâ ve Saygılı kullara…

Zar olup düştüğüm gövdene
Har olup pişmişim
İki cihan arasında uğrarsın diye bir yol çizip
Feleğin boynuna,
Toprakla başlayıp demirle biten bir zincir ekmişim
Onların kıble bildiğine yüz çevirip
Alnımı göğe sürmüşüm
Bilmezler,
Tapkıra değer başları dualarla
Bilmezler,
Ben secdemi göğün yüzü bilmişim

Baran Tezdönen – 30 Eylül 2015

0
6
Haz

Şimdi Kim Terörist?

yuhbe

İktidarın güzelliğini, onu bir başkasına kaptırınca anlayanlar
Karşıtlığı insanlığın yanında olmak değil, AKP düşmanlığı sananlar
Savaş atlarını hırçın yetiştirenler, varlığını güce armağan edenler
Bugünün bir sigara ömürlük dünyasında barışmayı sevemeyenler
Yüreği yutkunmazlar, gözü dolmazlar, ölüme doymazlar
Balçıktan örülmüş esarete uzanan eli kökünden kesenler
Memleketin esmerine kan ekenler, nefret biçenler
Kader ortaklığına ‘ecdad’ narası sokanlar
Puştun kalemine kalkan, dostun varlığına düşmanlar
Miladını doldurmuş kahpeliklere uşaklık edenler
Gözü görmezler, aklı bilmezler
Ölenle gülenler, uçurum ağacına tutunanla ölenler
Dün mızrak uçlarına, bugün it diline Kur’an takanlar
Kadimlerin güneşine irin dökenler
Sofrasına buyur edip zehir verenler
Zehri bilip susanlar, mağdura su tutanlar
Ölümü armağan bilip subyana sunanlar…

Şimdi kim terörist!

Sokak Çocukları – 6 Haziran 2015

0
26
May

Bir Elinde Cem’i

Elleriyim
Elmanın kokusunu tende bulan Adem’in
Bin yıllar süren yıkımın ardında bıraktığı,
Kuru damağını doyuramayan bir ağacın
Gölgesine denk düşen,
Güneşe bedenini teslim edemeyen tohumuyum.

Öyle ki
Çatlak kabuğunun ardına gizlemiş
Bu bahtıma tükürten saçlarını,
Denizlerin, göklerin kırımcısı gözlerini.

Elleriyim
Kulağına duru ırmaklar akan,
Sampo’ya can veren
Beşiktaş demircisinin.
Deyin O’na
Yurduna yakındır yurdum
Dövsün çelikten bir lokma.
Yalvarın benimle,
Cem’e
Bana bir yurtluk yürek dövmeye
Huzura buyursun.

Baran Tezdönen – 26 Mayıs 2015

0
17
May

Sokaktakilere

Bilmeziyim kurduna dolan ayın
Ciğerine kan bulayan tütün lokmasının
Habersiz yoldaşlığıyım bu tarlanın
Bizi ekenler, bizi biçemezler daha
Kalktı üstümüzden sulayan, ışık tutan eller
Gölgemizdi hayat verenlerin ümidi
Onlar’a toprağı delen köklerimiz kaldı
Alıp başlarını, dağa taşa vurdu erenler
Bitti yolumuz
Gidilecek yer mi var
Bizden bize kalan
Kımıl boylu başaklar
Kül rengi topraklar
Ceset kokulu hasatlar

Baran Tezdönen – 17 Mayıs 2015